Jak wypełnić formularz IN-1? Instrukcja krok po kroku i stawki podatku od nieruchomości 2026

Czym jest formularz IN-1 i kto musi go złożyć?

IN-1 to informacja o nieruchomościach i obiektach budowlanych — formularz, którym osoba fizyczna zgłasza gminie, że stała się podatnikiem podatku od nieruchomości. Obowiązek dotyczy właścicieli, użytkowników wieczystych gruntów, posiadaczy samoistnych, a w niektórych sytuacjach także posiadaczy nieruchomości należących do Skarbu Państwa lub gminy.

Ważne rozróżnienie: IN-1 składają osoby fizyczne, a DN-1 (deklarację na podatek od nieruchomości) — osoby prawne, m.in. spółki z o.o. i spółki akcyjne. Różnica jest zasadnicza. Po złożeniu IN-1 to gmina wylicza podatek i doręcza decyzję z kwotą do zapłaty. Osoby prawne same obliczają podatek w DN-1 i wpłacają go w miesięcznych ratach bez czekania na decyzję. Jeżeli nieruchomość stanowi współwłasność osoby fizycznej i osoby prawnej, osoba fizyczna również składa DN-1 i rozlicza się jak firma.

Kiedy i gdzie złożyć IN-1?

Termin wynosi 14 dni od dnia wystąpienia okoliczności uzasadniających powstanie obowiązku podatkowego — najczęściej od podpisania aktu notarialnego zakupu. Te same 14 dni obowiązują przy każdej zmianie mającej wpływ na wysokość podatku: rozbudowie domu, zmianie sposobu użytkowania (np. przeznaczeniu pokoju na działalność gospodarczą), a także sprzedaży nieruchomości. Sam obowiązek podatkowy powstaje od pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu nabycia, a dla nowo wybudowanych budynków — od 1 stycznia roku następującego po zakończeniu budowy lub rozpoczęciu użytkowania.

Informację składa się w gminie właściwej według położenia nieruchomości — nie według miejsca zameldowania. Jeśli mieszkasz w Warszawie, a kupiłeś działkę nad jeziorem, IN-1 trafia do urzędu gminy, na terenie której leży działka. Formularz można złożyć osobiście, wysłać pocztą albo przekazać elektronicznie — przez ePUAP lub portal e-usług danej gminy. Wiele urzędów udostępnia też kreatory online, które prowadzą przez formularz pole po polu. Od 1 lipca 2019 r. wzór IN-1 jest jednolity w całej Polsce, więc ten sam druk obowiązuje w każdej gminie.

Jak wypełnić IN-1 krok po kroku?

Formularz składa się z kilku części. Po kolei wpisujesz:

1. Miejsce i cel składania — nazwę organu (wójt, burmistrz, prezydent miasta) oraz zaznaczenie, czy to pierwsze złożenie informacji, czy jej korekta.
2. Dane podatnika — imię, nazwisko, PESEL (lub NIP przy działalności gospodarczej), adres zamieszkania oraz datę powstania obowiązku podatkowego lub zaistnienia zmiany.
3. Dane nieruchomości — adres, numer działki, obręb, numer księgi wieczystej oraz formę władania (własność, współwłasność, użytkowanie wieczyste, posiadanie).
4. Przedmioty opodatkowania — powierzchnię gruntów (w m² lub ha), powierzchnię użytkową budynków z podziałem na mieszkalne, związane z działalnością gospodarczą i pozostałe, a także wartość budowli, jeśli występują.
5. Podpis — własnoręczny lub elektroniczny (profil zaufany, podpis kwalifikowany).

Do IN-1 dołącza się załączniki: ZIN-1 zawiera szczegółowe dane o gruntach i budynkach podlegających opodatkowaniu, ZIN-2 — dane o przedmiotach zwolnionych z podatku (wypełniasz go tylko wtedy, gdy przysługuje Ci zwolnienie), a ZIN-3 — dane pozostałych podatników, czyli współwłaścicieli. Przy współwłasności, np. małżeńskiej, wystarczy jedna informacja IN-1 z załącznikiem ZIN-3 wskazującym drugiego współwłaściciela. Dane nieruchomości znajdziesz w akcie notarialnym, księdze wieczystej i wypisie z ewidencji gruntów — zresztą stan prawny nieruchomości warto zweryfikować jeszcze przed zakupem, o czym piszemy w tekście jak bezpiecznie kupować nieruchomości i sprawdzić ich stan prawny.

Jak zmierzyć powierzchnię użytkową? Zasady dla skosów

Powierzchnię użytkową na potrzeby podatku od nieruchomości mierzy się po wewnętrznej długości ścian na wszystkich kondygnacjach — łącznie z piwnicami, sutenerami i poddaszem użytkowym. Nie wlicza się klatek schodowych i szybów dźwigowych. Uwaga: to definicja z ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, więc wynik może się różnić od metrażu z aktu notarialnego czy umowy deweloperskiej, liczonego według innych norm.

Kluczowa zasada dotyczy wysokości pomieszczeń, co ma znaczenie zwłaszcza na poddaszach ze skosami:

• części o wysokości powyżej 2,20 m — liczysz w 100 proc.,
• części o wysokości od 1,40 m do 2,20 m — liczysz w 50 proc.,
• części o wysokości poniżej 1,40 m — pomijasz całkowicie.

W praktyce na poddaszu wyznacza się strefy według wysokości i sumuje wyniki. Dokładny pomiar potrafi realnie obniżyć podatek, bo metraż podatkowy domu ze skośnym dachem bywa wyraźnie mniejszy niż jego powierzchnia podłogi.

Stawki podatku od nieruchomości 2026 i zwolnienia

Konkretne stawki uchwala rada gminy, ale nie mogą one przekroczyć górnych granic ogłaszanych przez ministra finansów. Zgodnie z obwieszczeniem Ministra Finansów i Gospodarki z 1 sierpnia 2025 r. maksymalne stawki na 2026 r. wynoszą m.in.:

• budynki mieszkalne — 1,25 zł za 1 m² powierzchni użytkowej,
• budynki związane z działalnością gospodarczą — 35,53 zł za 1 m²,
• budynki pozostałe (np. wolno stojące komórki, szopy) — 12,00 zł za 1 m²,
• grunty związane z działalnością gospodarczą — 1,45 zł za 1 m²,
• grunty pozostałe, w tym pod domem czy mieszkaniem — 0,77 zł za 1 m²,
• budowle — 2 proc. ich wartości.

Stawki maksymalne wzrosły o 4,5 proc. względem 2025 r., zgodnie z inflacją. Wiele gmin stosuje stawki niższe od maksymalnych — sprawdzisz je w uchwale rady gminy na stronie BIP urzędu. Od 2025 r. miejsce w garażu wielostanowiskowym w budynku mieszkalnym jest opodatkowane stawką mieszkalną, a nie wyższą stawką „pozostałą”.

Ustawa przewiduje też zwolnienia — m.in. dla budynków gospodarczych położonych na gruntach gospodarstw rolnych i służących wyłącznie działalności rolniczej, nieużytków oraz zabytków wpisanych indywidualnie do rejestru (pod warunkiem ich utrzymywania i niewykorzystywania na działalność gospodarczą). Użytki rolne i lasy co do zasady podlegają podatkowi rolnemu lub leśnemu, a nie podatkowi od nieruchomości. Gmina może dodatkowo wprowadzić własne zwolnienia w uchwale. Przedmioty zwolnione wykazujesz w załączniku ZIN-2.

Co po złożeniu? Decyzja, raty, błędy i korekty

Po złożeniu IN-1 organ podatkowy wydaje decyzję wymiarową — dokument ustalający wysokość podatku na dany rok, z terminami płatności i numerem rachunku. Osoby fizyczne płacą podatek w czterech ratach: do 15 marca, 15 maja, 15 września i 15 listopada. Jeżeli kwota podatku nie przekracza 100 zł, całość płaci się jednorazowo w terminie pierwszej raty. Gdy decyzja dotrze do Ciebie później niż 14 dni przed terminem raty, na zapłatę masz 14 dni od jej doręczenia.

Pomyliłeś się w metrażu albo zapomniałeś o którymś składniku? Złóż korektę IN-1 — ten sam formularz z zaznaczoną opcją „korekta” i poprawnymi danymi. Jeśli w ogóle nie złożysz informacji w terminie, gmina może wszcząć postępowanie i ustalić podatek nawet za kilka lat wstecz, wraz z odsetkami, a niezłożenie informacji mimo obowiązku podlega odpowiedzialności karnej skarbowej. Dlatego 14-dniowego terminu lepiej pilnować — samo wypełnienie IN-1 zajmuje kilkanaście minut, zwłaszcza z pomocą gminnego kreatora online.